1.jpg

 انفجار اطلاعات را باید مهمترین حادثه صنعتی قرن بیستم دانست که سایر عرصه های صنعت را تحت الشعاع خود قرار داده است. در دنیای رقابتی امروز، اطلاعات، همتراز سرمایه و نیروی انسانی، در شمار عوامل تولید و به عنوان مهمترین مزیت نسبی بنگاههای اقتصادی محسوب می گردد. در همین راستا، سیستم های اطلاعات مدیریت (MIS) در کشورهای پیشرفته صنعتی از سالها پیش و در کشور ما طی سال های اخیر مورد توجه خاص مدیران قرار گرفته است. سیستم های جامع با حذف عملیات تکراری باعث تسهیل و تضمین صحت عملیات شده و به اطلاعات استحکام می بخشد و در عین حال با تهیه اطلاعات طبقه بندی شده و تحلیلی، مدیران عالی را در برنامه ریزی و اتخاذ تصمیم مناسب و به موقع یاری می کند. به همین دلیل، استقرار یک سیستم جامع کارآمد، همیشه جزو دغدغه های اصلی مدیران شرکت های بزرگ بوده است و مانند هر موضوع دیگری در کشور ما از شرایط بومی و فرهنگی خاص خود برخوردار است. نوشتار حاضر در خصوص استقرار سیستم های جامع، توصیه هایی را فهرستا وار به مدیران عالی یا مدیران انفورماتیک شرکتها ارائه می کند که متکی به تجربیات شخصی نگارنده است.
هنگامی که یک سازمان با ابعاد بزرگ دستیابی به سیستم های جامع را در دستور کار قرار می دهد، راههای مختلفی پیش روی اوست که به هیچ وجه قابل توصیه نیستند:
  • استفاده از بسته های نرم افزاری آماده
بسته های نرم افزاری آماده به دلیل طراحی و پیاده سازی منفک، یکپارچگی سیستم را تامین نمی کنند.
  • پیاده سازی جزایر اطلاعاتی
یکی دیگر از راه حلهای تقریبا منسوخ، استفاده از جزایر اطلاعاتی است، به این مفهوم که قسمتهای مختلف یک سازمان مستقلا مورد مطالعه قرار گرفته، طراحی و پیاده سازی آن به انجام می رسد. بدین ترتیب به مرور، مجموعه ای از سیستم های اطلاعاتی جدا از هم کل سازمان را پوشش می دهد. باید تاکید کرد گرچه جزایر اطلاعاتی راهی است برای برآوردن پاره ای نیازها، ولی مطلقا به یک سیستم جامع کارآمد منتهی نمی شود.
  • اجرای پروژه های خاص منظوره